Op de hoogte

E-mail nieuwsbrief

Home

Uitbreiding Ziektelastmeter op komst

04 dec

Met de aanstelling van twee promovendi, die aan de slag gaan bij de Universiteit Maastricht, is een vervolgstap gemaakt van de uitbreiding van de Ziektelastmeter naar astma en diabetes en op termijn ook hartfalen. De Ziektelastmeter is nu alleen nog inzetbaar bij de begeleiding van COPD-patiënten.

Een consortium dat bestaat uit het onderzoeksinstituut CAPHRI van het Maastricht UMC+/Universiteit Maastricht, Nivel, TNO en de Universiteit Twente heeft hiervoor een subsidie aangevraagd die inmiddels is toegekend. Dat maakt de weg vrij om de Ziektelastmeter geschikt te maken voor andere zorggebieden. ,,Dit is het begin van de ontwikkeling van een modulaire Ziektelastmeter voor verschillende chronische aandoeningen. We zijn nu bezig met het samenstellen van de content voor astma en diabetes. Dat doen we in samenwerking met diverse zorggroepen en ICT-bedrijven verspreid over heel Nederland. Vanuit de Universiteit Maastricht is eveneens een subsidie aangevraagd om tevens een module voor hartfalen te ontwikkelen binnen de Ziektelastmeter. Doordat het proces van ontwikkeling, validatie, evaluatie en implementatie nog in volle gang is, zal het nog even duren voordat het instrument daadwerkelijk gebruikt kan gaan worden’’, zegt Annerika Gidding-Slok, Postdoctoraal researcher bij Maastricht Universiteit. 

Landelijke standaard

De Ziektelastmeter is in korte tijd uitgegroeid tot een landelijke standaard bij de begeleiding van mensen met COPD. ,,Het past binnen de denkwijze waarbij de patiënt inzicht krijgt in de verschillende factoren van de aandoening, ook de niet-medicamenteuze, en waarbij de patiënt gestimuleerd wordt om eigen regie te nemen als het aankomt op het bepalen van het behandelplan. Daarmee wordt inzichtelijk gemaakt dat iemand heel veel zelf kan doen, zoals je leefstijl aanpassen. Je creëert inzicht en kennis binnen de verschillende domeinen waardoor de patiënt beter het gesprek kan aangaan met zijn zorgverlener voor een behandelplan. Dat wordt dan een plan wat de patiënt grotendeels zelf kan gaan oppakken. Want als die een bepaalde mate van zelfregie heeft, laat de praktijk zien dat hij of zij beter met zijn chronische ziekte kan omgaan.’’

Zorgsystemen

Annerika ziet de Ziektelastmeter niet als een diagnostisch instrument, maar vooral als een goede screening en manier van monitoren. ,,Het kan worden ingezet bij alle soorten patiënten en categorieën en dient vooral als handvat om met behulp van vragen en visualiseren tot de juiste zorg te komen. Een opstap naar een begeleiding die bij de één wat intensiever is dan bij de ander. Bij sommige patiënten is het een eyeopener, maar ik denk dat je niet-gemotiveerde patiënten er eveneens in mee kunt nemen. Want juist ook voor die mensen is het relevant om te laten zien dat ze er zelf echt wat aan kunnen doen en dat er verbetering mogelijk is. Ja, COPD is chronisch, dus longen gaan achteruit, maar hoe je je voelt, hoeft daar niet in mee te gaan. Dan lopen de beperkingen die je ervaart, niet per se parallel aan de daling van de longfunctie. Klachtenervaring hoeft zo niet heel negatief te zijn. Ander groot voordeel van de Ziektelastmeter is dat deze inmiddels al in veel verschillende zorgsystemen is geïntegreerd. Welke dat precies zijn, is te zien op de website www.ziektelastmeter.nl. Bijvoorbeeld het programma NHG-doc heeft een groot bereik, omdat zij een koppeling hebben met 6 van de 7 HISsen. Een consult aangaan met de Ziektelastmeter wordt hierdoor de manier van werken.’’